Otoczeni śmiercionośnymi bandami ISIS i wrogimi siłami tureckimi, ludzie żyjący w syryjskich kantonach Rożawy stworzyli jedno z najbardziej postępowych społeczeństw na świecie. Zachodni obserwatorzy są zdumieni sukcesem ich zaciekle antykapitalistycznego i antynacjonalistycznego projektu, w którym
Pierwszy polski kryminał retro klasy B. Krew, szaleństwo i wymagająca intryga. Groteskowe Giallo pełną gębą! Dobiega koniec lata 1987 roku. Na miejskiej plaży jeziora znaleziono rozczłonkowane ciało człowieka. Kapitan milicji – Jan Jedyna – podejmuje zawiłe śledztwo. W toku działań okazuje się, że
Napisany w 1885 roku przez grupy anarchistyczne w Londynie, Międzynarodowy anarchistyczny manifest antypatriotyczny spoczywał zapomniany w archiwach. A przecież swego czasu narobił sporo szumu - rozplakatowany we Francji, rozpowszechniany na ulotkach w Niemczech, został nawet odczytany, ku
Nacjonalizm tak doskonale pasował do wyznaczonego mu podwójnego zadania – udomowienia robotników i ograbienia obcych, że spodobał się wszystkim – to znaczy wszystkim, którzy dzierżyli albo chcieli dzierżyć część kapitału (fragment broszury).
Esej "Sztuka chodzenia" napisany został w ostatnim roku życia pisarza i odkrywa przed nami perspektywę doświadczania świata i siebie samego pieszo.
Pun Ngai obnaża drugą twarz fenomenalnego rozwoju Chin: jest nią wyzysk młodych pracownic, migrujących z chińskiej wsi. Przez 2 lata pracowała i mieszkała z nimi, prowadząc badania na temat warunków pracy w fabryce elektronicznej w Specjalnej Strefie Ekonomicznej Shenzhen, w południowych Chinach. W
Wolin, jak jego towarzysz Machno, był jedną z najsłynniejszych postaci w rosyjskim ruchu anarchistycznym. Brał aktywny udział w rewolucjach 1905 i 1907 r. oraz działał w ruchu rewolucyjnym na emigracji. W 1905 r., jako eserowiec, był jednym z założycieli Rady Sankt Petersburga, a w 1917 r. wydawał
Opowieść przedstawia kilka dni z życia niewielkiego miasteczka. Trochę romans, trochę kryminał podparty absurdalnym humorem. Połączeniu dwóch światów absurdu i umownej normalności. Dysonans życia ujęty w groteskowym rytmie.
Emma Goldman jak zwięźle można mówić: o fałszywej świadomości klasowej, wyzysku i potrzebie wspólnej walki robotniczo-inteligenckiej. Po przeczytaniu "Anarchizmu i innych esejów", czekając na „Żyjąc moje życie", idealna lektura, nie tylko w kawiarni przy papierosie, ale również w przerwie w pracy
